gora sw. anny
gora sw. anny
Klasztor franciszkanów na Górze Św. Anny ma kształt prostokąta, który swym północnym skrzydłem przylega do kościoła. Wewnątrz zabudowy klasztornej znajduje się śliczny wirydarz (tzn. ogród), który dookoła jest otoczony krużgankami.


klasztor - gora sw. anny

zobacz plan sytuacyjny klasztoru >>


Pierwsi bracia przybyli na Górę Św. Anny pod przewodnictwem o. Franciszka Rychłowskiego w uroczystość Wszystkich Świętych. Klucze do kościoła i akt darowizny terenu franciszkanie otrzymali 6 VIII 1656 r. W 1657 r. król Jan Kazimierz, który schronił się przed Szwedami w Głogówku, na prośbę hr. Melchiora 16 sierpnia potwierdził akt darowizny kościoła na rzecz franciszkanów. 10 X 1810 r. władze pruskie wydały dekret sekularyzacyjny, na mocy którego w całym państwie skonfiskowano dobra klasztorów i rozwiązano zakony katolickie. W 1820 r. ostatecznie usunięto franciszkanów z Góry Św. Anny. W 1832 r. kościół, klasztor i kalwarię przejął biskup wrocławski. W porozumieniu z o. prowincjałem Jerzym Janknechtem biskup wrocławski Henryk Forst 13 VIII 1859 r. sprowadził na Górę Św. Anny franciszkanów z Westfalii.  W 1871 r., za rządów Ottona von Bismarcka, rozpoczęła się kolejna walka władz niemieckich z Kościołem.

Franciszkanie zostali po raz drugi wypędzeni z Góry Św. Anny 31 VIII 1875 r. Podczas nieobecności franciszkanów posługę duszpasterską przy kościele i na Kalwarii sprawowali księża diecezjalni. Po 12 latach, w 1887 r., franciszkanie mogli oficjalnie powrócić do zdewastowanego klasztoru i zaczął się czas remontów, renowacji i rozbudowy klasztoru. Trzecie wypędzenie franciszkanów miało miejsce podczas II wojny światowej. Dnia 19 VI 1941 r. nakazano franciszkanom w ciągu 48 godzin opuścić teren Góry Św. Anny. Aby nie dopuścić do dewastacji kościoła, arcybiskup wrocławski Adolf kardynał Bertram mianował proboszczem parafii ks. Franciszka Duszę. Po powrocie franciszkanów na Górę Św. Anny w 1945 r. ks. Dusza przeszedł do parafii w pobliskim Otmęcie. Dalsze losy Góry Św. Anny i franciszkanów są ściśle związane z ówczesną sytuacją polityczną. Śląsk Opolski przypadł w udziale Polsce. W ten sposób sanktuarium znalazło się w obrębie nowo powstałej opolskiej administracji apostolskiej.

Wobec ogromu wojennych zniszczeń, franciszkanie przystąpili do usuwania szkód w kościele, klasztorze i Domu Pielgrzyma. Wskrzesili działalność miejscowego duszpasterstwa. Dnia 11 IX 1945 r. władze powiatowe Strzelec Opolskich nakazały franciszkanom opuścić klasztor na Górze Św. Anny, zarzucając im antypolskie nastawienie. Opiekę nad sanktuarium przejęli ojcowie o niepodważalnej polskości -franciszkanie prowincji panewnickiej. Dopiero po „odwilży” 1956 r. ojcowie panewniccy wrócili do swojej prowincji, a na Górze Św. Anny pozostali ojcowie prowincji wrocławskiej. W latach 50-tych, w okresie „głębokiego" stalinizmu, dynamicznie rozwijające się życie duchowe na Górze Św. Anny zostało zahamowane. Zabroniono organizacji kursów formacyjnych dla osób świeckich, a w 1954 r. pielgrzymek stanowych. W 1957r. dzięki staraniom ówczesnego gwardiana o. Bertolda Altanera i pierwszego biskupa opolskiego ks. Franciszka Jopa, wznowiono pielgrzymki stanowe.


Źródło:
tablice informacyjne na Górze Św. Anny

klasztor - gora sw. anny klasztor - gora sw. anny klasztor - gora sw. anny
klasztor - gora sw. anny klasztor - gora sw. anny klasztor - gora sw. anny
klasztor - gora sw. anny klasztor - gora sw. anny klasztor - gora sw. anny