Góra Św. Anny - Amfiteatr i Pomnik Czynu Powstańczego


	Gdy Góra Św. Anny znajdowała się jeszcze w rękach III Rzeszy, dokładniej rzecz ujmując - w latach trzydziestych ubiegłego wieku, hitlerowcy zapragnęli stworzyć ogromny amfiteatr, gdzie mogłyby odbywać się wielkie wiece polityczne, a także wybudować mauzoleum dla uczczenia poległych Niemców. Tak też i uczynili, w miejscu dawnego kamieniołomu w roku 1938 ukończono budowę tegoż amfiteatru. Według różnych źródeł może on pomieścić od 30 do 100 tysięcy widzów, to czyni go jednym z największych w Europie. Warto tu zaznaczyć, iż w ówczesnym okresie należał on do grona największych amfiteatrów na świecie i wyróżniał się znakomitą akustyką. W mauzoleum - które z wyglądu przypominało wieżę czołgu - znajdowały się prochy niemieckich żołnierzy biorących udział w III Powstaniu Śląskim. Jesienią 1945 roku, po przegranej przez hitlerowców drugiej wojnie światowej, mauzoleum zostało wyburzone. W jego miejscu Polacy wybudowali Pomnik Czynu Powstańczego, który został zaprojektowany przez Xawerego Dunikowskiego. Uroczystego odsłonięcia pomnika dokonano dnia 19 czerwca 1955 roku. Pomnik Czynu Powstańczego składa się z czterech pylonów, które łączą się architrawem. Wewnątrz pomnika umiejscowiony jest znicz ze spiżową miednicą. Na ścianach pylonów znajdują się cztery rzeźby, które przedstawiają: górnika, rolnika, hutnika oraz Ślązaczkę z dzieckiem na ręku. Natomiast architraw przyozdobiony jest ośmioma rzeźbami ludzkich głów. Pomnik znajduje się ponad 30 metrów nad główną sceną amfiteatru, a do jego budowy zużyto ponad pięć tysięcy ton różnych materiałów budowlanych.

Amfiteatr	Mauzoleum i kościół	Amfiteatr

Amfiteatr	Mauzoleum i kościół	Mauzoleum

Zdjęcia dzięki uprzejmości i za zgodą portalu http://dolny-slask.org.pl/507353,Gora_Swietej_Anny.html Aby obejrzeć całą bardzo interesującą galerię kliknij w powyższy link.

Poniżej bardzo ciekawy filmik pokazujący jak wyglądała Góra Św. Anny oraz amfiteatr i mauzoleum zaraz po wybudowaniu w 1938 roku.





Pomnik Czynu Powstańczego	Iglica w amfiteatrze	Skalne zbocze amfiteatru

Pomnik Czynu Powstańczego	Obrazy na pomniku	Scena w amfiteatrze

Pomnik z oddali	Znicz ze spiżową miednicą	Rzeźby głów

Amfiteatr w 2003 roku	Amfiteatr w 2005 roku	Amfiteatr w 2007 roku

Poniżej filmik ze zdjęciami amfiteatru i Pomnika Czynu Powstańczego,
wykonany wiosną 2008 roku na Górze Św. Anny.


	Opis kamieniołomu "Amfiteatr" W głównej ścianie kamieniołomu widoczny jest 27 metrowy profil wapienia muszlowego, który powstawał przez około 1,5 miliona lat. Obejmuje on formację górażdżańską (warstwy górażdżańskie bez najniższego ogniwa ziarnitu z Ligoty), formację dziewkowicką (warstwy terebratulowe) i dolną część formacji karchowickiej (warstwy karchowickie). Kliknij w zdjęcie aby powiększyć >> (G) Warstwy górażdżańskie – 12 metrów, wykształcone w postaci masywnych, gruboławicowych wapieni (miąższość do kilkudziesięciu centymetrów), kalkarenitów, głównie onkolitowych, występujących naprzemianlegle z różnej grubości wkładkami silnie zbioturbowanych kalcylutytów. Zawierają one rzadką ale dobrze zachowaną faunę małżową, ramienionogową i krynoidową. Są to przeważnie reprezentanci gatunków Plagiostoma striatum, Coenothyris vulgaris i Tetractinella trigonella. (T/a) Powyżej znajduje się około 1,5 metra miąższości zespół cienko warstwowanych margli i wapieni, rozpoczynający sukcesję warstw terebratulowych. Na nim leży charakterystyczna, dobrze widoczna, szara ławica (1,4 m) utworzona z miliardów drobnych trochitów (T/b). Są to fragmenty szkieletu liliowców Crinoidea, stąd nadano jej nazwę „głównej ławicy krynoidowej”. Składa się ona z 7 do 9 horyzontów burzowych, w dolnej części zdominowanych przez detrytus krynoidowy, w górnej zaś przez remienionogowy. Ponad jej stropem rozwinięta jest 10 metrowa sekwencja ciemnych, drobnoziarnistych wapieni marglistych (T/c), przeławiconych horyzontami tempestytów z dobrze zachowanymi muszlowcami brachiopodowo ostrygowymi, małżami i liliowcami. (K) W najwyższej części odsłonięcia występują skrasowiałe utwory warstw karchowickich. Ich podstawę tworzy 2 metrowy zestaw horyzontów spoistych i twardych den, znaczący przerwy w sedymentacji, a rozwiniętych w masie szarych wapieni drobnoziarnistych. Poziomy te rozdzielone są osadami burzowymi, zawierającymi intraklasty pochodzące ze zniszczonych (podległych) spoistych den, a w najwyższej części profilu z detrytusem gąbkowym. W połowie długości ściany znajduje się uskok (U) o zrzuconym (około 1,7 m) skrzydle północnym, co najlepiej zaobserwować można w obrębie doskonale widocznej „ławicy krynoidowej”. Przebieg uskoku w niżej ległej formacji górażdżańskiej zamaskowany jest murem z bloków wapiennych (B), który zabezpiecza estradę przed spadającymi skałami ze strefy uskokowej. Na uwagę zasługują także struktury spływowe, zlokalizowane przy schodach prowadzących na dno wyrobiska (idąc w dół po lewej stronie). Wykute są one w części wychodni skalnych. Dzięki temu możemy z bliska zaobserwować około 2 metrowy, silnie zdeformowany kompleks cienkowarstwowych margli i wapieni, rozpoczynających sukcesję warstw terebratulowych. Tworzą one bochenkowate nabrzmienia i poziomo leżące, słabo zarysowane drobne fałdy (do 1 m). Odkształcenia o charakterze plastycznym, wykazują związek z systemem niewielkich uskoków synsedymentacyjnych, wskazujących na aktywność sejsmiczną w okresie formowania się osadów i kompensacyjne przemieszczanie niezlityfikowanych mułów wapiennych. W trakcie pełznięcia uruchomionego osadu dochodziło do wtórnych, czasem wstecznych przefałdowań, co spowodowało powstanie bardzo złożonego układu zniekształceń. Przeczytaj historię kamieniołomu nefelinitów i wulkanu oraz zobacz bogatą galerię zdjęć z Geoparku: Geopark Krajowy >> Źródło: Tablice informacyjne w amfiteatrze